فرآیند عملیات در اورژانس قسمت 3
دستورالعمل هايي براي راندن ايمن آمبولانس .
(جدول 10-35) دستورالعمل هايي كه بايد براي حفظ ايمني در مسير انجام دهيد را ليست كرده است .
ورود به صحنه
همينكه به صحنه رسيديد ، بايد ورودتان را به مركز ارتباطات اعلام كنيد و گزارش كوتاهي از آنچه ديده ايد بدهيد . همچنين اگر نياز به آمبولانسهاي پشتيبان ، واحد نجات پيشرفته ، يا تيم مهار موادخطرناك وجود دارد آن راگزارش كنيد
ورود به صحنه ممكن است خطراتي براي شما داشته باشد در اين صورت نبايد وارد صحنه شويد . اگر خطراتي در صحنه بيمار را تهديد مي كند بايد بيمار را قبل از شروع مراقبت منتقل كنيد . اگر داراي تجهيزات كافي نيستيد بايد تيم هاي مجهز ديگر ، بيمار را به سوي آمبولانس منتقل كنند . فوراً صحنه را با استفاده از دستورالعمل هاي زير ارزيابي كنيد :
- خطراتي كه باعث تهديد امنيت شما مي شود را بيابيد .
- نيازبه واحدهايا كمكهاي ديگر را بررسي كنيد .
- مكانيسم جراحت در بيماران آسيب ديده يا ماهيت بيماري را در هنگام ارزيابي بيمار مشخص كنيد .
- نياز به بي حركت سازي ستون مهره ها را بررسي كنيد .
- بايد اقدامات حفاظت از خود را رعايت كنيد . نوع مراقبتي كه بايد ارائه دهيد ، نوع تجهيزات حفاظت شخصي كه بايد بكار گيريد را معين خواهد كرد .
اگر اولين گروه تكنسين پايه هستيد كه به صحنة سانحه داراي آسيب ديدگان متعدد مي رسيد به سرعت تعداد بيماران را تخمين بزنيد
|
در حوادث با مجروحان متعدد ، دستورالعملهاي فرمانده سانحه را براي تعيين وظايفتان دنبال كنيد . اين وظايف ممكن است شامل كمك به اولويت بندي ،درمان بيماران يا سوار كردن بيماران براي انتقال به بيمارستان باشد . |
به مركز ارتباطات نياز به واحدهاي پشتيبان در صحنه را اعلام كنيد . سوانح داراي آسيب ديدگان متعدد نياز به سازماندهي پيچيده همة پرسنل تحت نظر سيستم كنترل سانحه دارد ( به بخش 37 رجوع كنيد ) . در سيستم كنترل سانحه به تكنسين ها ممكن است وظايفي مانند شروع مرحله الويت بندي ، درمان بيماران و گذاشتن بيماران در آمبولانس براي انتقال به بيمارستان محول شود .
پارك كردن ايمن آمبولانس . درهنگام ارزيابي صحنه ، بايد محل پارك آمبولانس را تعيين كنيد . مكاني را انتخاب كنيد كه اجازه مي دهد دائما عبور و مرور وسايل نقليه را كنترل كنيد و در اطراف صحنه تصادف حركت كنيد . كنار صحنه پارك نكنيد ،زيرا ممكن است حركت ديگر وسايل نقليه اورژانسي رامسدود كنيد . در عوض ، در حدود 5/2 متر بعد از صحنه در طرفي كه تصادف رخ داده پارك كنيد اگر دود يا مواد خطرناك ديگر در صحنه موجود است آمبولانس را در ارتفاع يا خلاف مسير جهت باد پارك كنيد
|
آمبولانس را در حدودَ2.5 متر بعد از صحنه در همان سمت جاده پارك كنيد . اگر احتمال وجود مواد خطرناك است آنراخلاف جهت باد يا در بالاي تپه پارك كنيد |
اگر مجبوريد پشت يك تپه يا پيچ پارك كنيد ، چراغهاي هشدار دهنده يا ابزار هشدار دهنده را روشن بگذاريد . در شب هم آنها را روشن كنيد . هميشه طوري پارك كنيد كه فضاي ايمني بين آمبولانس و انجام عمليات در صحنه وجود داشته باشد زيرا ممكن است وسايل اورژانسي ديگر به شما برخورد كنند و به پرسنل در صحنه آسيب برساند .
از هر نوع آتش سوزي ،خطرات انفجاري ، سيم هاي افتاده يا ساختمانهايي كه ممكن است فروريزند دور شويد . بعد از پارك حتما ترمز دستي را بكشيد . اگر وسيله نقليه شما قسمتي از جاده را مسدود كرده چراغهاي هشدار دهنده اورژانسي و چراغ هاي چشمك زن زرد را روشن بگذاريد . ديگر رانندگان مايلند كه به سمت وسيله نقليه اورژانسي در حاليكه چراغهاي چشمك زن سفيد و قرمز يا قرمزشان روشن است حركت كنند . بعد از رعايت اين دستورالعمل هاي ايمني ، بايد سعي كنيد كه براي تسهيل در مراقبت پزشكي اورژانسي آمبولانس را تا حد ممكن نزديك به صحنه پارك كنيد . اگر لازم است موقتا ميتوانيد ترافيك را براي پياده كردن تجهيزات و سواركردن ايمن و سريع بيماران مسدود كنيد . اگر بايد اينكار را بكنيد ، سعي كنيد كه آنرا سريع انجام دهيد تا ترافيك بيش از زماني كه كاملاً نياز است مسدود نشود . همچنين در موقعيتي پارك كنيد كه براحتي بتوانيد صحنه را ترك كنيد .
كنترل ترافيك . بعد از اطمينان از ايمني خود ، مسئوليت مهم شما در صحنة تصادف ، مراقبت از بيمار است . تنها هنگامي كه همه بيماران درمان شدند و شرايط اورژانسي تحت كنترل بود بايد به فكر بازكردن جريان عبور و مرور باشيد . البته تنها هنگامي كه پليس دير به صحنه مي رسد بايد وارد عمل شويد .
هدف از كنترل ترافيك ، ايجاد نظم در جريان ترافيك و ممانعت از وقوع تصادفات ديگر مي باشد . حتي در شرايط معمولي ، كنترل ترافيك مشكل است . بنابراين يك صحنه تصادف يا فاجعه ، مشكلات جدي بيشتر ترافيكي بوجود مي آورد . براي مثال عبور و مرور وسايل نقليه اي كه معمولا سرنشينان آن براي اطلاع از صحنه حادثه سرك ميكشند ، و توجه كمي به جاده مقابل خودشان دارند مشكل ساز است . بعضي افرادكنجكاو ممكن است پايين جاده پارك كنند و پياده برگردند تا اطلاعاتي در مورد صحنه كسب كنند كه باز هم خطرات ديگري بوجود مي آورند . به سرعت ابزار هشدار دهنده مناسب مانند نوارهاي شب رنگ را در اطراف صحنة تصادف قرار دهيد . بخاطر داشته باشيد هدف اصلي هدايت ترافيك ،آگاه كردن ديگر رانندگان از وجود صحنة تصادف، ممانعت از تصادفات بيشتر ،و جلوگيري از توقف وسايل نقليه است تا مراقبت از مجروحان متوقف نشود .
مرحله قرار دادن بيمار در آمبولانس
تقريبا در همه موارد ، قبل از اينكه بيمار را به سمت آمبولانس حركت دهيد بايد مراقبت هاي حمايتي پايه را درست جايي كه بيمار را پيدا كرده ايد ارائه دهيد . بعد از آن ميتوانيدكارهاي غير اورژانسي تر مثل بانداژ و آتل بندي را انجام دهيد . سپس بايد بيمار را براي انتقال آماده كنيد و او را روي وسايلي چون بك بورد ، برانكار اسكوپ يا برانكار چرخدار قرار دهيد . سپس او را به سمت آمبولانس ببريد و بطور صحيح در کابين بيمار بگذاريد .
هر قدر كه راننده آمبولانس دقيق باشد ،انتقال به سمت بيمارستان در حالي كه بيمار به پشت روي برانكار دراز كشيده ممكن است ناراحت كننده و حتي خطرناك باشد پس حتما بايد بيمار را با حداقل سه كمربند در عرض بدنش بي حركت كنيد
از مهارهاي شانه بر روي بيمار استفاده كنيد تا مانع حركت رو به جلو او در هنگامي كه سرعت آمبولانس ناگهان كاهش مي يابد و يا مي ايستد شود .
مرحله انتقال
هنگامي كه آماده انتقال بيمار به بيمارستان شديد به مركز ارتباطات گزارش دهيد . تعداد بيماراني كه حمل ميكنيد و نام بيمارستان دريافت كننده را گزارش كنيد . اگر چه قبلا بيمار را ارزيابي و درمان كرده ايد بايد به ارزيابي او در مسير ادامه دهيد . اين ارزيابي مستمر مي تواند هر نوع تغييردر علائم حياتي بيمار و شرايط عمومي او را آشكار كند . بايد علائم حياتي بيمار را دوباره در مسير بررسي كنيد . تناوب ارزيابي علائم حياتي بستگي به شرايط بيمار دارد . اما چك كردن آنها هر 15دقيقه براي بيماري كه شرايط پايداري دارد و هر 5 دقيقه براي بيماري كه شرايط ناپايداري دارد مناسب است . بعلاوه بايد دائما شرايط باليني بيمار را ارزيابي كنيد و مشكلات جديد و پاسخ بيمار به درمانهاي قبلي را ثبت و بررسي كنيد.
در طي مسير ، بايد با بيمارستان دريافت كننده تماس حاصل كنيد . نوع مشكل بيمار را به كنترل پزشكي گزارش دهيد . با در نظر گرفتن تعداد تكنسين هاي تيم و ميزان مراقبتي كه بيمار احتياج دارد ، ميتوانيد در مسير، تكميل كردن گزارش كتبي خود را شروع كنيد . سرانجام و مهم تر از همه اينكه بيمار را از لحاظ عاطفي رها نكنيد . آنقدر گرفتار كار گزارش نويسي و ارزيابي هاي مستمر نشويد كه به حالات روحي بيمار توجه نكنيد . بخاطر داشته باشيد شما آنجا هستيد تا به بيمار كمك كنيد . پس در اين هنگام دوباره به او اطمينان دهيد . بعضي بيماران مانند آنهايي كه خيلي پير يا خيلي جوان هستند،ممكن است نياز به توجه بيشتري در مسيرداشته باشند . به سطوح متفاوت نياز افراد مختلف توجه كنيد.
مرحله تحويل بيمار به بيمارستان
همينكه به بيمارستان رسيديد به مركز ارتباطات گزارش كنيد . سپس مراحل زير را براي تحويل بيمار به بيمارستان دريافت كننده انجام دهيد :
1- رسيدن خودرا به پرستار يا ديگر پرسنل دريافت كننده اطلاع دهيد .
2- از نظر فيزيكي بيمار را از برانكار به تختي كه برايش در نظر گرفته شده منتقل كنيد .
3- گزارش شفاهي كاملي را در كنار تخت به پرستار يا پزشكي كه مراقبت بيمار راتحويل مي گيرد ارائه دهيد .
4- يك گزارش كتبي همراه با جزئيات را تكميل كنيد و كپي را تحويل پرسنل مسئول دهيد .
گزارش كتبي بايد شامل خلاصه اي از شرح حال بيمار يا آسيب كنوني بيمار و نكات مثبت يا منفي مربوط به آن ،مكانيسم جراحت و يافته هايتان درهنگام ورود به صحنه باشد . بعلاوه بايدعلائم حياتي و خلاصه اي از سابقة جراحي يا طبي مربوط به گذشته بيمار به همراه اطلاعاتي در موردحساسيت ها و درمانهاي انجام شده را ليست كنيد .
همچنين بايد هر نوع درمان انجام شده و تاثيرات آن كه در مرحله پيش بيمارستاني انجام شده را بنويسيد . بعلاوه در بيمارستان ، مي توانيد هر چيزي مانند ماسك اكسيژن يا پانسمان و بانداژها را كه طي ماموريت استفاده كرده ايد را دو باره دريافت كنيد. با اين وجود بخاطر داشته باشيد كه مهمترين وظيفه شما انتقال بيمار و اطلاعات او به پرسنل بيمارستان است . دريافت مجدد اقلام ، در درجة دوم اهميت قرار دارد .
در مسير بازگشت به پايگاه
همينكه بيمارستان را ترك كرديد و ماموريت شما تمام شد به مركز ارتباطات گزارش كنيد . به محض اينكه به پايگاه بر گشتيد بايد كارهاي زير را انجام دهيد :
- تميز و ضد عفوني كردن آمبولانس و هر وسيله اي كه استفاده شده در صورتي كه اين كار را قبل از ترك بيمارستان انجام نداده ايد
- جايگزين كردن مجدد وسايلي كه براي بيمار استفاده كرده ايد و در بيمارستان دريافت نكرده ايد .
مرحله بعد از ماموريت
در مرحله بعد از ماموريت ،بايد هر نوع گزارش كتبي ديگري كه لازم است را كامل و سپس بايگاني كنيد و دوباره موقعيت و وضعيت خود را به مركز ارتباطات اطلاع دهد .
همچنين شما مسئول نگهداري آمبولانس هستيد بنابراين از آن طوري نگهداري كنيد كه در لحظه اعزام ، ايمن و در دسترس باشد . بنابراين شما بايد كنترل روزانه آمبولانس را انجام دهيد . از يك ليست روزانه براي ثبت تعميرات لازم يا جايگزيني تجهيزات و ملزومات آمبولانس استفاده كنيد . بعلاوه بايد مراحل زير را بعد از هر ماموريت انجام دهيد :
- خون ، استفراغ و ديگر مواد را از كف ، ديوارها و سقف آمبولانس با آب و صابون بشوييد .
- داخل آمبولانس را طبق ضوابط تعيين شده پاك و ضد عفوني كنيد( ميتوانيد از محلول 10 درصد ماده سفيد كننده در آب براي تميز كردن آمبولانس بعد از هر آلودگي استفاده كنيد )
- هر ماده آلوده را طبق دستور سرويس خود دور بيندازيد .
- اگر لازم است قسمتهاي خارجي آمبولانس را تميز كنيد .
- بدون تاخير تجهيزات شكسته يا خراب شده را تعمير و جايگزين كنيد .
- هر نوع ملزومات يا تجهيزاتي كه استفاده شده را جايگزين كنيد .
- اگر مخزن سوخت كمتر از ميزان لازم سوخت داردآنرا پر كنيد . سطح روغن بايد هر بار كه وسيله نقليه سوخت گيري مي كند چك شود .
لازم است كه معاني واژه هاي «تميز كردن » ،«ضد عفوني پيشرفته » و «استريليزه كردن » را كه در زير مي آيد بدانيد :
- «تميز كردن» : مرحله پاك كردنِگرد و خاك ،خون يا ديگر آلودگي هاي قابل مشاهده در يك سطح است .
- «ضد عفوني» :از بين بردن عوامل بيمار زا در سطح با استفاده مستقيم از يك ماده شيميايي كه براي آن منظور خاص ساخته شده است .
- « ضدعفوني پيشرفته » : از بين بردن عوامل بيماري زا با استفاده از وسايل قوي ضدعفوني است .
- «استريليزه كردن »: فرايندي كه همه آلودگي هاي ميكروبي را از بين مي برد، مانند استفاده از گرما.
هر ماده آلوده اي كه غيرقابل ضدعفوني است را در ظروف مخصوص انهدام مواد خطرناك زيستي قرار دهيد .
بررسي هاي پيش گيرانه در مورد نگهداري آمبولانس قبل از اعزام :
شاسي آمبولانس و اجزاء موتور تحت فشار بسيار بيشتري از اتومبيل ها يا كاميونهاي معمولي هستند . به همين علت توصيه هاي سازنده براي نگهداري مستمر بايدبادقت ، بخصوص در مورد تعويض گريس ، روغن و فيلتر ، سرويس ديفرانسيل و جعبه دنده ، ترمزها ، تنظيم چرخها ، موقعيت چرخها و اجزاء فرمان دنبال شود . امروزه بسياري ازسرويس ها از يك ساعت سنج[1] استفاده مي كنند كه ساعات استفاده موتور راارزيابي مي كند و از يك مسافت شمار استفاده مي كنند كه نياز به سرويس موتور را تعيين مي كند .
سرويس آمبولانس شما بايد فرم هاي بررسي مخصوص به خود را براي هر سه نوع بررسي داشته باشد تا هيچ چيز ناديده گرفته نشود . اين فرم ها بايد بعنوان اسناد قانوني تكميل و به مدت حداقل سه سال نگهداري شود .
عملياتهاي پزشكي هوايي
« آمبولانس هاي هوايي» براي انتقال بيماراني كه داراي مشكلات پزشكي هستند استفاده مي شوند . اين آمبولانس ها هر روزه در بسياري مناطق در صحنه يا نزديك آن فرود مي آيند و بيماران را به مراكز درماني منتقل مي كنند .
دو نوع مهم از آمبولانسهاي اورژانس هوايي وجود دارند :
بال ثابت و بال گرد (كه هليكوپتر هم ناميده مي شود)
|
هواپيماي بال ثابت معمولا براي انتقال بيماران از يك بيمارستان به بيمارستان ديگر تا فاصله 100 تا 150 مايلي استفاده مي شود |
|
هواپيماي بال گرد يا هليكوپتر ،براي كمك به ارائه مراقبت پزشكي اورژانسي به بيماراني استفاده مي شود كه لازم است با سرعت در مسافتهاي كوتاهتري حمل شوند . |
آمبولانس هاي بال ثابت كلاً براي انتقال بين بيمارستاني بيمار در مسافتهاي بيش از 100 تا 150 مايل استفاده مي شوند . براي مسافتهاي كوتاه تر استفاده از انتقال زميني يا بال گرد كار آمد تر است .
در همة پروازهاخدمه پروازي كه دوره هاي خاص پزشكي را گذرانده اند،آمبولانس هوايي را همراهي مي كنند . نقش شما در انتقالهاي هوايي بوسيلة آمبولانس هاي بال ثابت احتمالا محدود به انتقال زميني بيمار و خدمه پزشكي هواپيما بين بيمارستان و فرودگاه مي باشد .
هواپيماهاي بال گرد ، وسايل نقلية مهم ارائه مراقبت پزشكي اورژانسي هستند . زندگي بيمار آسيب ديده مستقيمابستگي به زماني دارد كه بين آسيب ديدگي بيمار و درمان نهايي سپري مي شود . بيشتر هليكوپتر ها كه براي عملياتهاي پزشكي اورژانسي استفاده مي شوند به خوبي بيش از 100 مايل در ساعت را در مسير مستقيم بدون مواجهه با خطرات ترافيكي يا جاده اي پرواز مي كنند . خدمه پرواز ممكن است تكنسين هاي اورژانس ،پارامديك ها ،پرستاران يا پزشكان پرواز باشند .
بايد با توانايي ها ، قوانين و روشهاي دستيابي به هليكوپتر ها در كشور خود آشناباشيد . سرويس هاي هليكوپتر آموزشهايي را به تكنسين هاي پايه در مورد عملكردهاي زميني و ايمني ارائه مي دهند . مطالبي كه بدنبال مي آيد تنها مقدمه اي بر عملياتهاي ايمني است و قصد ندارد كه جانشيني براي دوره هاي جامع موجود باشد .
اقدامات ايمني احتياطي در اطراف هليكوپترها
ايمني هليكوپتر همان استفاده درست از عقل سليم و آگاهي مستمر در مورد نياز به ايمني شخصي است .انواع هليكوپترها كه براي مأموريت هاي پزشكي استفاده مي شوند متفاوتند اما خطرات يكسان هستند . اگر با روش كار هليكوپترها آشناباشيد و دستورالعمل هاي خلبان را دنبال كنيد ، اين خطرات را به حداقل مي رسانيد . بايد كاري را نزديك هليكوپتر انجام ندهيد و تنها جايي برويد كه خلبان و خدمه دستور مي دهند .
مهمترين نكته اين است كه از آمبولانس هوايي هنگامي كه روي زمين قرار دارد و «داغ» است هميشه فاصله بگيريد . هليكوپتر داغ يعني هليكوپتري كه ملخ دم آن در حال چرخش باشد . يعني شما بعنوان تكنسين پايه بايد بيرون ازمحدودة فرود بمانيد مگر اينكه خلبان يا يكي از خدمه پرواز دستور دهند كه به سمت هواپيما بياييد . معمولا خدمه پرواز به سوي تكنسين ها كه در حال حمل تجهيزات هستند مي روند و نيازي به هيچ نوع كمكي داخل محدوده فرود ندارند .
اگر از شما بخواهندوارد محدوده فرود شويد هميشه مراقب ملخ دم باشيد زيرا پره هايش آنقدر سريع حركت ميكنند كه قابل مشاهده نيستند .
در حقيقت ،هرگز از پشت به هليكوپتر نزديك نشويد حتي اگر داغ نباشد .
اگر مجبوريد از يك سمت هليكوپتر به سوي ديگر برويد ، از قسمت جلوي آن دور بزنيد. هرگز از قسمت زير بدنه ، تيرك دم ، يا بخش عقب هليكوپتر حركت نكنيد زيرا در اين مناطق خلبان ديد ندارد . اگر هليكوپتر را روي صفحة يك ساعت فرضي قرار دهيد طوري كه نوك هواپيما روي عدد 12 و دم آن روي عدد 6 باشد ، ناحيه مناسب براي نزديك شدن به هليكوپتر موقعيتهاي بين ساعت نه و سه مي باشد
ناحيه مهم ديگر ،ارتفاع لبه ملخ اصلي است . اين ملخ در بسياري از هواپيماها ،قابل انعطاف است و ميتواند به حداقل فاصله اش تازمين كه 4 پايي است برسد . هنگامي كه به هواپيما نزديك مي شويد ، به حالت خم قدم برداريد . وزش باد ميتواند ارتفاع لبه را تغيير دهد . هنگامي كه تجهيزات را زير پره ها حمل مي كنيد آنها را محكم نگه داريد .
پره هاي گردان ،باد شديدي ايجاد مي كنند كه ميتواند كلاهها را از سربيندازد و تجهيزات راپرت كند و در نتيجه باعث ايجاد خطر براي هواپيما و پرسنل در هنگام پرواز شود .
موقعيكه خدمه پرواز را همراهي مي كنيد ،بايد دستورات آنها را دقيقا دنبال كنيد . هرگزسعي نكنيد در هاي هواپيما را باز كنيد يا تجهيزات راحركت دهيد مگر اينكه خدمه به شما دستور دهند . حتي وقتي به شما گفته مي شود كه به هواپيما نزديك شويد ، بسيار با احتياط عمل كنيد و همواره متوجه خطرات باشيد .
باندهاي فرود
با اين كه هليكوپتر ميتواند به حالت مستقيم به بالا و پايين پرواز كند ولي اين نوع پرواز خطرناكترين حالت پرواز است . مطمئن ترين و موثرترين روش براي فرود آمدن و پرواز كردن همان حالتي است كه هواپيماهاي بال ثابت عمل ميكنند . فرود به حالت كمي زاويه دار باعث عملكرد هاي ايمن تر مي شود . پرواز ، تركيبي از حركت تدريجي زاويه دار روبه بالا و رو به جلو است .
پاكسازي باند فرود نقش مهم ديگري است كه ميتوانيد ايفا كنيد . بدنبال مواد زائد ، سيم هاي تلفن يا برق ،تيرك ها ،يا هر خطر ديگري كه ممكن است با عملكرد ايمن هليكوپتر تداخل داشته باشد بگرديد . اگر متوجه هر نوع خطري شُديد به خلبان با بيسيم يا ديگر علائم اطلاع دهيد . خلبان معمولاً قبل از نزديك شدن نهايي و فرود ، بر فراز محل ، پرواز مي كند تا باند را بررسي كندومطمئن شود كه همه خطرات بالقوه مشخص شده اند .
باتوجه به زمان ، درجه حرارت ، وزش باد و وزن هواپيما ، ممكن است لازم باشد كه باند پيشنهادي و پاكسازي شده را با پرچم ، چراغ يا ديگر ابزار هشدار دهنده علامت گذاري كنيد .
اگر هليكوپتر بايد در زمين شيب دار فرودآيد اقدامات احتياط بيشتري بايد انجام دهيد . لبه ملخ اصلي در قسمت بالاي تپه نزديكتر به زمين خواهد بود . در اين شرايط ،تنها از سمت پايين تپه به آن نزديك شويد
بيمار را به سمت هليكوپتر حركت ندهيد تا زماني كه خدمه علامت دهند كه براي دريافت بيمار حاضرند . يكي از اعضاي خدمه پرواز شما را در منتقل كردن بيماربه داخل هليكوپتر ،كمك و راهنمايي مي كند .
عمليات هاي شبانه بخاطر تاريكي به ميزان قابل توجهي خطرناك تر از عمليات هاي روزانه هستند . خلبان ممكن است بر فراز منطقه با چراغهاي روشن پرواز كند تا موانع و سيم هاي هوايي را كه ممكن است ديدن آنها سخت باشد معين كند . براي كمك به خلبان ، چراغ قوه يا هر چراغ ديگري را رو به بالا روشن نكنيد زيرا ممكن است موقتاً ديد خلبان را از بين ببرند . در عوض ،نور افكن ها را به سمت زمين در باند فرود روشن كنيد .حتي بعد از فرود هليكوپتر هم نبايد چراغها را در نزد يكي آن و رو به سمت آن روشن كنيد . البته ، سيگار كشيدن ، ايجاد شعله هاي باز و زبانه هاي آتش تا 45 متر(‘50) از هواپيما در هر زمان ممنوع است .
جهت کسب اطلاعات بيشتر در مورد آمبولانسهاي هوايي ،به منابع زير مراجعه كنيد :
- انتشارات HS805 – 703 Dot و دستورالعمل هاي آمبولانس هوايي ،فوريه 1981
- انتشارات MEDEVAC Dot
مروري برفصل عملكرد هاي آمبولانس
آمبولانس وسيلة نقليه اورژانسي است كه از کابين راننده ، کابين بيمار ، تجهيزات و ملزومات مراقبت از بيمار در صحنه و طي انتقال و همچنين دستگاه هاي ارتباطي دو طرفه تشکيل شده است و بايد داراي حداكثر ايمني و آسايش باشد . آمبولانس ها بايد سفيد رنگ و داراي نوارهاي نارنجي در اطراف باشد كه علائم و حروفي به رنگ آبي ( شبرنگ ) روي آن نوشته شده است .ستاره حيات ستاره شش گوشي است كه در اطراف ،سقف و عقب آمبولانس هايي كه داراي استاندارد اورژانس كشور است نقش بسته است .
آمبولانس بايد داراي دستگاه تهويه مطبوع باشد . عايق بندي شده باشد و به راحتي تميز شود . کابين بيمار بايد به اندازه كافي بزرگ باشد تا دو برانكار ، دو تكنسين و همة تجهيزات لازم و ملزومات براي مراقبت بيمار در آن جاي گيرند .
نه مرحلة اعزام آمبولانس شامل : آماده سازي براي اعزام ، اعزام ، در مسير به صحنه ، ورود به صحنه ، انتقال بيمار به آمبولانس ، در مسير به مركز درماني دريافت كننده ، در مركز درماني دريافت كننده ، در مسير به پايگاه و مرحلة بعد از مأ موريت است .
ملزومات خاص مراقبت از بيمار كه شامل موارد زير است بايد در آمبولانس موجود باشد : تجهيزات مراقبت اوليه ، تجهيزات كنترل مسير هوايي و ابزار تنفس ، تجهيزات ساكشن ، اكسيژن رساني ، CPR و تجهيزات مراقبت اوليه از زخم ها . بعلاوه بايد ملزومات آتل بندي ، زايمان و داروهاي لازم هم در آمبولانس حمل شود . در صورت اجازه مسئولين اورژانس يك دستگاه دفيبريلاتور خارجي اتوماتيك هم هميشه بايد در آمبولانس باشد . كيت اوليه ، تجهيزات انتقال بيمار ، بعضي ملزومات غير پزشكي و تجهيزات نجات و رها سازي هم مورد نياز است .
راننده بايد شرايط لازم را براي راندن آمبولانس داشته باشد و از نظر فيزيكي و روحي مناسب اين كار باشد . راننده بايد دستورالعمل هاي صحيح رانندگي را رعايت كند .
علاوه بر آمبولانس هاي زميني ، آمبولانس هاي هوايي كه دو فرم هستند ( بال ثابت و بال گردان ) نيز براي فرود در صحنه سانحه و انتقال بيماران به مراكز درماني استفاده مي شوند .
واژه هاي ضروري :
- (acceleration) شتاب : فرآيند افزايش سرعت
- (air ambulances)آمبولانس هاي هوايي : هواپيماي بال ثابت و هليكوپتر ها كه براي مراقبت پزشكي در نظر گرفته شده اند و جهت انتقال بيماراني كه آسيب هاي مهلك دارند بسوي مراكز درماني استفاده مي شوند .
- (ambulances) آمبولانس : وسيله نقليه خاص که براي حمل بيماران و مصدومين استفاده ميشود و داراي تجهيزات درماني خاصي است .
- (chassis) شاسي : چهار چوب وسيله نقليه
- (chassis set) مجموعة شاسي : اين مجموعه ، وزن
( مركز جرم )آمبولانس را به نقاط مختلف شاسي منتقل مي كند .
- (cleaning) تميز كردن : مرحله تميزكردن هر نوع ،گرد و خاك ،خون يا ديگر آلودگي هاي قابل مشاهده از روي يك سطح
- (coefficient of friction) ضريب اصطكاك : ميزان گيرش تاير روي سطح جاده
- (CPR board) تخته CPR: ابزاري است كه سطح سختي را زير تنه بيمار ايجاد مي كند .
- (deceleration)كم كردن شتاب : فرآيند كم كردن سرعت
- (decontaminate) آلودگي زدايي: زدودن يا خنثي كردن مواد شيميايي ، تشعشعات راديو اكتيو يا مواد خطرناك از پرسنل ، وسايل نقليه ،تجهيزات ،لباسها .
- (disinfection) ضد عفوني: از بين بردن عوامل بيماري زا با بكارگيري مستقيم مواد شيميايي
- (first-responder vehicle) وسيله نقليه امدادگر : وسيله نقليه خاصي كه تجهيزات و پرسنل EMS را به صحنه هاي اورژانس منتقل مي کند .
- (footprint) آج : منطقه تماس بين لاستيك آمبولانس و سطح جاده
- (friction) اصطكاك : مقاومت در برابر حركت يك جسم بر روي جسم ديگر
- (high-level disinfection) ضدعفوني پيشرفته : از بين بردن عوامل بيماري زا با استفاده از مواد ضدعفوني قوي
- (hydroplaning)هايدروپلنينگ : شرايطي كه درآن تاير هاي وسيله نقليه بعلت انباشتگي آب زير آنها بالاتر از سطح جاده قرار ميگيرند و گويي وسيله نقليه شناور مي شود .
- (jumpkit)كيت اوليه : كيت قابل حملي كه داراي لوازمي است كه براي مراقبت اوليه از بيمار استفاده مي شود .
- (star of life) ستاره حيات: ستاره شش گوشي كه بر روي وسايل نقليه اي نصب مي شود كه داراي استانداردهاي سازمان اورژانس کشور بعنوان آمبولانس هاي داراي مجوزهستند .
- (sterilization) استريليزه كردن : فرآيندي مثل گرم كردن كه آلودگي هاي ناشي از ميكروارگانيسم هاي بيماري زا را از بين مي برند .
ارزيابي عملي :
1- كداميك از موارد زير داراي حداقل اهميت است ومي توانيد در مورد آن با سرپرست خود صحبت كنيد :
الف : ترمزهايي كه داراي صداي عجيبي هستند
ب : روغن ريزي در زير موتور
ج : باك پر از بنزين
د : پيچي كه در چرخ جلويي گير كرده است
2- هنگامي كه کابينبيمار را چك مي كنيد ، قطره خون كوچك و خشك شده اي را زير برانكار پيدا ميكنيد بايد چه كنيد ؟
الف : بايك حوله كاغذي مرطوب آنرا پاك كنيد
ب : تا پايان شيفت صبر كنيد و سپس خون راتميز كنيد
ج : خون را با رعايت نكات مربوط به محافظت شخصي خود تميز كنيد
د : كار را بعهده امدادگري بگذاريد كه آمبولانس راكثيف رها كرده است.
3-متوجه مي شويد كه يقه گردني (Collars)در كيف احياء (trauma bag) نيست . شما قانوناً ممكن است متهم به …شويد .
الف : افترا
ب : غفلت (negligence)
ج : انصراف (abandonment)
د :عملكرد غير معقولانه (Malfeasance)
4- همانطور كه منتظر اعزام هستيد ،شروع به مرور امتيازات ويژة آمبولانس مي كنيد . برطبق قوانين امتيازات ويژه آمبولانس ، شما اجازه نداريد :
الف : در محدوده پارك ممنوع پارك كنيد
ب : جان و مال مردم را به خطر بيندازيد
ج : درخيابان يك طرفه مسير عكس را برويد
د : سريعتر از محدوده سرعت تعيين شده برانيد
1- كداميك از جملات زير در مورد انتقال بيمار غلط است ؟
الف : بيماري كه شرايط پايداري دارد مي تواند به
تنهايي در کابين بيمار منتقل شود
ب : نكات ايمني در هر زمان ممكن بايد توسط بيماران و
تکنسين ها رعايت شود
ج : همه تجهيزاتي كه به تازگي از آنها براي مراقبت
بيمار استفاده نكرده ايد بايد بسته بندي شوند
د : بيمار و برانكار بايد محكم در جايشان ثابت
شوند .
2- هرچه تجهيزات پيچيده تر باشند :
الف : كمتر نياز است كه استفاده از آنها را تمرين
كنيد
ب : هر چه بيشتر بايد آنها را چك كنيد تا از
عملكردشان مطمئن شويد
ج : قبل از استفاده نياز كمتري به مشورت با كنترل
پزشكي دارد
د : بيشتر بايد تميز شود
7- آمبولانس بايد داراي هر دو …………و …………...باشد.
الف : ساكشن ثابت يانصب شدني و ساکشن قابل حمل
ب :برانكار تا شو يا برانكار چرخدار آمبولانس و برانكار غير تاشو
ج : تخته CPR نصب شدني يا ثابت و يك نوع قابل حمل
د : بك بورد بلند تاشو و غير تاشو
3- كداميك از ابزار زير طراحي شده تا در طول 5 دقيقه اول در شرايط اورژانسي استفاده شود ؟
الف : پانسمان هاي استريل و بانداژهاي لوله اي
ب : يك آتل كششي
ج : دفيبريلاتور خارجي نيمه اتوماتيك
د : ابزار رهاسازي
9- هنگامي كه درحال كار در اطراف يانزديك هليكوپتر يا آمبولانس هوايي EMSهستيد :
الف : تنها هنگامي حركت مي كنيد و به جايي مي رويد كه خدمه پرواز يا خلبان دستور دهند
ب : تنها هنگامي تجهيزاتي را ازهواپيما برمي داريد كه فكر ميكنيد نياز باشد
ج : هنگامي كه هواپيما «سرد» باشد ( هنگامي كه موتورهايش خاموش باشد و ملخ ها نچرخند ) آزادانه اطراف منطقه مي گرديد .
د : وارد باند فرود نمي شويد مگر اينكه پرسنل آتش نشاني حاضر در صحنه اجازه دهند .
برگرفته از سایت اورژانس مشهد